Atrakcje

Zarezerwuj swój hotel
AMW HOTELE zaprasza do swoich hoteli, umiejscowionych w najpiękniejszych miastach Polski. Oferujemy przestronną bazę noclegową i konferencyjną, która sprosta wymaganiom najbardziej wymagających klientów. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą!
  • Strona główna
  • »
  • Hotel Huzar
  • »
  • Państwowe Muzeum na Majdanku
  • Państwowe Muzeum na Majdanku

    Lublin podzielił losy miast, które przez II wojnę światową utraciły swój koloryt. W okresie II Rzeczypospolitej pełno było na polskich ziemiach ośrodków skupiających różne narodowości i wyznania, co skutkowało przenikaniem się ich nawzajem. Dziś te powiązania odnaleźć można tylko w podręcznikach do historii lub w miejscach, gdzie dramatycznie je przecinano. Jednym z nich jest Muzeum na Majdanku, gdzie mieścił się niemiecki obóz koncentracyjny.

    Brzmi to wręcz strasznie, gdy czytamy doniesienia historyków: „miał być największym obozem w III Rzeszy”, „miał mieścić nawet do 150 000 więźniów”… Odnieść można wrażenie, że czytamy o budowli pożyteczności publicznej, stworzonej z myślą o społeczeństwie. Że rozmach w jej planowaniu służyć miał zaspokojeniu potrzeb lokalnej wspólnoty. Trudno przyjąć więc do świadomości fakt, że opisy te odnoszą się do miejsca uśmiercania ludzi. Tymczasem naziści zaplanowali i wybudowali na terenie Majdanu Tatarskiego obóz – KL Lublin. W planach hitlerowców miał być on największym tego typu obiektem na okupowanych przezeń ziemiach.

    Zorganizowana centralnie akcja „Ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” pozbawiła Lublin jego dwukulturowego charakteru. Z miasta, gdzie żyli obok siebie katolicy i żydzi zniknęła w przeciągu pięciu lat cała grupa społeczna, jaką stanowili lubelscy starozakonni. Razem z nimi, a było ich blisko 37 tys. przed wojną, zniszczeniu uległy domy i budynki użyteczności publicznej przez nich wzniesione. Blisko połowa żydowskich mieszkańców straciła życie w akcji „Reinhard”, w ramach której w przeprowadzono mniejszą akcję o przewrotnej nazwie „Dożynki” z listopada 1943 roku. Przeprowadzono pod tą obrazoburczą nazwą egzekucję 18 tys. żydowskich mieszkańców miasta, wówczas przebywających na terenie getta.

    Obóz na początku zajmowali jeńcy sowieccy, z czasem jego więźniami stali się Żydzi oraz Polacy. Przybywali oni z całej Polski, zwłaszcza z terenów Zamojszczyzny. Warunki w jakich przyszło im żyć były skrajnie nieludzkie. Historycy stwierdzają, że Majdanek stanowił najbardziej prymitywny z wszystkich obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej. Baraki były niczym stajnie – w żaden sposób nie chroniły więźniów przed warunkami atmosferycznymi. Choć wymierzone zostały na 150-200 mieszkańców, chronicznie były przeludnione. W krytycznym momencie jeden barak zamieszkiwało 1000 osób. Więźniom dostarczano zbyt małe racje żywnościowe, jednocześnie zmuszając ich do pracy wymagającej wielkich nakładów fizycznych. Nierzadko praca ta była pozbawioną sensu, co wzmacniało w osadzonych poczucie bezsensu własnej sytuacji.

    Obóz wyzwolono w lipcu 1944, a następnie utworzono tam obóz NKWD. Od 1947 stanowi on muzeum, które można zwiedzać. Spod Hotelu Huzar można dojechać tam autobusem 158 z przystanku Spadochroniarzy 02. Wysiadamy na przystanku Majdanek 01.

    Zobacz również pozostałe atrakcje:

    Rezerwuj

    online

    Nasi partnerzy